Harry Potter I ZAKON FENIKSA
Potworny dzi skwar, nieprawdaż?
A będzie jeszcze gorzej. Upał dojdzie do ponad 30 stopni Celsjusza,
czyli ponad 90 stopni Fahrenheita, a jutro może dojć nawet do 100.
Pamiętajcie o ochronie przed słońcem, a na ochłodę
najlepsze przeboje w waszym radiu.
Chodcie, chłopcy, pora wracać do domu.
No, schodcie już.
- Musimy już ić? - Tak, musimy.
Na pocieszenie zrobię wam wasze ulubione danie.
Kwiczał jak prosię, co?
Kapitalny cios, Wielki De. Widzielicie jego minę?
Witaj, Wielki De.
Pobilicie następnego 10-latka?
- Ten sobie zasłużył. - Dokładnie.
- Pięciu na jednego. Bardzo odważne. - I kto to mówi.
Ten, który co noc jęczy przez sen. Ja chociaż nie boję się własnej poduszki.
"Nie zabijaj Cedrika".
Ten Cedrik to twój chłopak?
- Zamknij się. - "On mnie zabije, mamo".
Gdzie jest twoja mama?
Gdzie jest twoja mama, Potter?
Nie żyje?
Ona nie żyje?
Ona nie żyje, Pott?...
- Dudley. - Dudley, idziemy.
- Co się dzieje? - Co ty wyrabiasz?
- Przecież nic nie robię. - Spadamy stšd, Dudley.
Chod, Dudley, szybko.
Dudley, uciekaj.
Expecto Patronum.
Pani Figg.
Nie chowaj tej różdżki, Harry.
Jeszcze mogš wrócić.
Dementorzy w Little Whinging. Co będzie dalej?
- Cały wiat stanšł na głowie. - Nie rozumiem. Skšd pani wie?...
Dumbledore prosił, żebym miała cię na oku.
Dumbledore paniš poprosił? Pani zna Dumbledore'a?
Po tym jak Sam-Wiesz-Kto zabił w ubiegłym roku Diggory'ego,
chyba nie sšdziłe, że pozwoli ci włóczyć się samopas?
Dobry Boże, chłopcze. Podobno jeste inteligentny.
A teraz wracaj do domu i nigdzie nie wychod.
Wkrótce kto się z tobš skontaktuje. Pod żadnym pozorem nie wychod z domu.
Upał. Tak, upał będzie wszędzie.
Będzie parno i duszno.
Dudasie?
To ty?
Dudziaczku. Vernonie, chod tu szybko.
Musimy go zabrać do szpitala.
Kto ci to zrobił, synu?
Zadowolony z siebie?
W końcu ci się udało. W końcu przez ciebie zbzikował.
Vernonie, nie mów tak.
Spójrz tylko na niego, Petunio. Nasz syn zdurniał.
Moja cierpliwoć się skończyła.
Nie zamierzam już dłużej tolerować twoich wygłupów.
- Drogi Panie Potter. - Co?
Ministerstwo zostało powiadomione, że o godzinie 18.23 dzisiejszego wieczoru
użył pan Zaklęcia Patronusa w obecnoci mugola.
Jako że jest to widoczne naruszenie
Ustawy o Uzasadnionych Restrykcjach wobec Niepełnoletnich Czarodziejów,
jest Pan niniejszym powoduje wydalony
ze Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.
Z nadziejš, że miewa się Pan dobrze, Mafalda Hopkirk.
Sprawiedliwoć.
Nie czuje się dobrze.
Przepraszam, Hedwigo.
Bardzo czyci ci mugole.
- Tonks, na Boga. - Nienaturalnie.
Profesor Moody.
- Co pan tu robi? - Chcę cię ocalić, ma się rozumieć.
Dokšd idziemy? Napisali, że zostałem wydalony.
Nie zostałe. Jeszcze nie. Kingsley, ty mów.
W licie było...
Dumbledore przekonał ministra, by zawiesił twoje wydalenie
- do czasu przesłuchania. - Przesłuchania?
Nie martw się. Wyjanimy ci to po dotarciu do kwatery głównej.
Nie tutaj, Nimfadoro.
Nie nazywaj mnie Nimfadorš.
Lecimy w zwartej formacji. Nie łamcie szyków, nawet jeli kto zginie.
Ruszajcie się, skręcajcie.
Idziemy.
miało, do rodka.
Nie było żadnych zgłoszeń.
Żadnych zgonów. Żadnych dowodów.
Prawie zabił Harry'ego. Jeli to nie dowód...
Tak, ale ochrona sami-wiecie-czego jest najważniejszš...
Musimy zaufać Dumbledore'owi.
A zapewnił Harry'emu bezpieczeństwo? Musimy podjšć działania.
Korneliusz Knot to polityk, a w drugiej kolejnoci czarodziej.
- Wolałby to zlekceważyć... - Mówcie trochę ciszej.
Staje się coraz silniejszy. Musimy działać już teraz.
- Harry. - Pani Weasley.
Dzięki Bogu, nic ci nie jest.
Mizerniutki jeste, ale kolacja będzie niestety dopiero po zebraniu.
Nie. Nie ma czasu na wyjanienia. Schodami w górę, pierwsze drzwi na lewo.
Włanie.
Szlamy, wilkołaki, zdrajcy, złodzieje.
Gdyby moja biedna pani wiedziała jakie szumowiny kręcš się po jej domu,
co by powiedziała swojemu Stworkowi?
Co za wstyd.
- Dziwolšgi. - Racja, racja, moja pani.
Najgorsze męty. Nie to co za czasów moich przodków.
Stworek jest przy pani.
Harry.
Nic ci nie jest? Słyszelimy, jak rozmawiali o ataku dementorów.
- Musisz nam wszystko opowiedzieć. - Daj mu odetchnšć.
A to przesłuchanie w ministerstwie. To po prostu oburzajšce.
Sprawdziłam to. Nie mogš cię wydalić.
- To całkowicie niesprawiedliwe. - Tak.
Sporo teraz tych niesprawiedliwoci.
Co to za miejsce?
- Kwatera główna. - Zakonu Feniksa.
To tajne stowarzyszenie.
Dumbledore je założył, gdy walczyli z Sam-Wiesz-Kim.
Pewnie nie moglicie napisać o tym w licie?
Przez całe wakacje nie miałem wiadomoci.
Chcielimy napisać, stary. Naprawdę, chcielimy.
- Tylko... - Tylko co?
Dumbledore kazał nam przysišc, że nic ci nie powiemy.
Dumbledore tak kazał?
Czemu miałby mnie trzymać w niewiadomoci?
To ja widziałem powrót Voldemorta,
to ja z nim walczyłem i widziałem mierć Cedrika.
- Harry. - Poznalimy ten słodki szczebiot.
- Nie du tego w sobie. Wydu to. - Skoro już przestalicie krzyczeć...
Może chcecie usłyszeć co ciekawszego?
Harry na pewno ma prawo wiedzieć. Gdyby nie Harry,
nie wiedzielibymy, że Voldemort wrócił.
On nie jest dzieckiem, Molly.
Ale dorosły też nie jest.
- Nie jest Jamesem, Syriuszu. - Nie jest też twoim synem.
Traktuję go jak syna.
- A kogo niby ma? - Czeć, Ginny.
- Ma mnie. - Jakie to wzruszajšce, Black.
Potter pewnie wyronie na zbrodniarza, jak jego chrzestny.
Nic ci do tego, Smarkerusie.
- Snape zależy do Zakonu? - Pajac.
...o twojej rzekomej zmianie.
- Ja wiem lepiej. - To może mu powiesz?
- Zostaw to. - Szybko.
- Podcišgnij to. - Krzywołap.
- Przestań. - Zostaw to, ty paskudo.
- Krzywołap. Zostaw to. - Podcišgnij to.
- Hermiono, nie cierpię twojego kota. - Niedobry Krzywołap.
Kolację zjemy w kuchni.
To że wolno wam już używać magii,
nie znaczy, że musicie cały czas machać różdżkami.
Czeć, mamo.
Jeste głodny, Harry?
Na pewno nic ci nie jest? Trochę się przejęlimy.
Harry Potter.
Syriusz.
To bardzo, bardzo dziwne.
To przesłuchanie w ministerstwie ma się odbyć przed całym Wizengamotem.
Nie rozumiem. Co ma do mnie Ministerstwo Magii?
Pokaż mu. I tak się niedługo dowie.
CHŁOPIEC, KTÓRY KŁAMIE?
Dumbledore'a też atakuje.
KNOT: "WSZYSTKO W PORZĽDKU"
Knot wykorzysta wszelkie wpływy, łšcznie z Prorokiem Codziennym,
i obsmaruje każdego, kto twierdzi, że Czarny Pan powrócił.
Dlaczego?
Uważa, że Dumbledore chce jego stołka.
Nikt o zdrowych zmysłach nie uwierzy...
Włanie o to chodzi. Jemu brakuje zdrowych zmysłów.
Jego umysł jest wynaturzony przez strach.
Strach sprawia, że ludzie robiš potworne rzeczy.
Gdy Voldemort poprzednio doszedł do władzy,
niemal zniszczył wszystko, co uważamy za najcenniejsze.
Teraz powrócił i obawiam się, że minister zrobi prawie wszystko,
by nie spojrzeć tej przerażajšcej prawdzie w oczy.
Sšdzimy, że Voldemort chce odbudować swojš armię.
Czternacie lat temu miał rzesze sprzymierzeńców.
Nie tylko w osobach czarodziejów, ale i we wszystkich istotach spod ciemnej gwiazdy.
Rekrutuje do swoich szeregów, a my próbujemy robić to samo.
Ale szukanie zwolenników nie jest jedynš interesujšcš go sprawš.
Sšdzimy,
że Voldemort czego bardzo chce.
Syriuszu.
Czego, czego nie udało mu się poprzednio zdobyć.
Masz na myli jakš broń?
Nie. Doć tego. To tylko chłopiec.
Lada chwila wcielisz go jeszcze do Zakonu.
Ale ja chcę dołšczyć. Skoro Voldemort zbiera armię, ja też będę walczył.
Harry.
Niniejszym zostajesz wydalony.
Przed całym Wizengamotem.
Pocišgi. Metro.
Ci mugole to majš genialne pomysły.
Jestemy na miejscu.
Jeszcze nie wchodziłem wejciem dla odwiedzajšcych. Będzie zabawnie.
Wyjmę tylko swojš mugolskš walutę.
Straszne. Straciłem kupę galeonów na giełdzie eliksirów.
Prorok Codzienny, proszę państwa. Kto chce Proroka Codziennego?
Dumbledore: Niepoczytalny czy niebezpieczny?
- Witaj, Arturze. - Witaj, Bob.
Notatki międzywydziałowe.
Kiedy używalimy sów. Potwornie brudziły.
Na brodę Merlina. Dziękuję, Kingsley.
- Zmienili godzinę przesłuchania. - Na którš?
Na za pięć minut.
Departament Tajemnic.
Jestem pewien, panie ministrze, że zrobi pan, co uważa za słuszne.
Tak, ale musimy być...
Pamiętaj, podczas przesłuchania mów tylko, gdy udzielš ci głosu.
Zachowaj spokój. Nie zrobiłe nic złego.
Jak to mówiš mugole, prawda wyjdzie na jaw.
Tak?
Obawiam się, że nie mogę ci towarzyszyć.
Powodzenia, Harry.
Przesłuchanie dyscyplinarne z dnia 12. sierpnia,
w zwišzku z wykroczeniami Harry'ego Jamesa Pottera,
zamieszkałego numer 4 na Privet Drive, w Little Whinging, Surrey.
Osoby przesłuchujšce: Korneliusz Oswald Knot, Minister...
wiadek obrony.
Albus Perciwal Wulfric,
Brian Dumbledore.
Dostał pan naszš wiadomoć, że czas i miejsce przesłuchania
- zostały zmienione, tak? - Chyba jš przeoczyłem.
Jednakże dzięki szczęliwej pomyłce, przybyłem tu trzy godziny wczeniej.
Zarzuty?
Zarzuty przeciwko oskarżonemu sš następujšce:
"Umylnie, celowo
i z pełnš wiadomociš bezprawnoci swojego postępowania,
użył Zaklęcia Patronusa
w obecnoci mugola".
- Czy zaprzeczasz, że użyłe zaklęcia? - Nie, ale...
Czy wiedziałe, że nie wolno ci używać magii poza szkołš,
- póki nie skończysz 17 lat? - Tak, wiedziałem, ale...
Drodzy czarodzieje Wizengamotu...
Zrobiłem to w obronie przed dementorami.
Dementorzy?
W Little Whinging?
Bardzo sprytnie.
Mugole nie widzš dementorów, prawda, chłopcze?
- Sprytnie pomylane. - Ja nie kłamię.
- Było ich dwóch, i gdybym nie... - Wystarczy.
Przykro mi, że przerwę tę dobrze wyćwiczonš opowiastkę,
ale skoro nie ma żadnych wiadków tego wydarzenia...
Przepraszam, panie ministrze, ale jednak mamy wiadka.
Proszę opisać ten atak.
Jak oni wyglšdali?
Cóż, jeden z nich był doć tęgi, a drugi raczej chudy.
Nie chłopcy. Dementorzy.
No tak, oczywicie. Byli duzi.
Okryci płaszczami. Potem zrobiło się zimno,
tak jakby całe szczęcie odpłynęło z tego wiata.
Posłuchajcie. Dementorzy nie wałęsajš się po mugolskich przedmieciach
i nie wpadajš na czarodziejów. To byłby niesłychany zbieg okolicznoci.
Nie sšdzę, że kto uwierzy,
iż dementorzy znaleli się tam przypadkowo, panie ministrze.
Jestem pewna, że pana le zrozumiałam, panie profesorze.
Dementorzy podlegajš przecież Ministerstwu Magii.
Może to głupie, ale przez chwilę zabrzmiało to tak,
jakby sugerował pan, że to ministerstwo nakazało zaatakować tego chłopca.
To rzeczywicie niepokojšca kwestia, pani podsekretarz,
dlatego ministerstwo na pewno przeprowadzi pełne dochodzenie,
wyjaniajšc, dlaczego ci dementorzy byli tak daleko od Azkabanu
i dlaczego zaatakowali bez pozwolenia.
Oczywicie jest też kto,
kto mógłby stać za tym atakiem.
Korneliuszu, błagam, posłuchaj głosu rozsšdku.
Czarny Pan powrócił, a dowody na to sš niepodważalne.
On nie wrócił.
Wracajšc do sprawy Harry'ego Pottera,
prawo jasno okrela,
że magii można użyć przy mugolach w sytuacjach zagrożenia życia.
Prawo można zmieniać wedle potrzeby, Dumbledore.
Więc praktykš stało się przeprowadzanie procesu kryminalnego
do osšdzenia sprawy używania magii przez nieletniego?
Kto głosuje za wyrokiem skazujšcym?
Kto za oczyszczeniem oskarżonego z wszystkich zarzutów?
Oczyszczony z wszystkich zarzutów.
Profesorze.
Łapa. Czy ty postradał rozum?
Zepsujesz całš operację.
Syriuszu, co ty tu robisz? Jak kto cię zobaczy...
Musiałem się przecież z tobš pożegnać.
Czym jest życie bez odrobiny ryzyka?
Nie chcę, żeby znów wtršcili cię do Azkabanu.
Nie martw się o mnie.
Poza tym chciałem ci to dać.
Pierwotny Zakon Feniksa.
Marlene McKinnon.
Zabita dwa tygodnie po zrobieniu tego zdjęcia.
Voldemort sprzštnšł całš jej rodzinę.
Frank i Alice Longbottom.
Rodzice Neville'a.
Spotkał ich gorszy los niż mierć, jeli mam być szczery.
Minęło już 14 lat.
A mnie nadal co dzień brakuje twojego ojca.
Naprawdę mylisz, że będzie wojna, Syriuszu?
Mam takie samo przeczucie jak poprzednio.
Zatrzymaj to.
To wy jestecie teraz naszš nadziejš.
Do zobaczenia w pocišgu.
Do widzenia, kochanie.
Kocham cię.
Trzymaj mnie za rękę, kochanie.
Tam sš. W tamtym wagonie.
Pa.
Jestem zaskoczony, że ministerstwo puciło cię wolno.
Ciesz się, póki możesz.
W Azkabanie już pewnie czeka cela z twoim nazwiskiem.
- A nie mówiłem? Totalny wir. - Trzymaj się ode mnie z daleka!
To tylko Malfoy.
Czego się spodziewałe?
Czeć wam.
- Czeć, Neville. - Czeć, Neville.
Co to jest?
- Ale co? - To. To cišgnšce powóz.
Przecież tam nic nie ma, Harry.
Powozów nigdy nic nie cišgnęło.
Nie zwariowałe.
Ja też je widzę.
Jeste tak zdrowy na umyle jak ja.
To jest pomyluna...
Luna Lovegood.
Jaki ładny naszyjnik.
To mój amulet.
Odstrasza nargle.
Jestecie głodni?
Mam nadzieję, że będzie pudding.
- Co to jest nargel? - Nie mam pojęcia.
Dobry wieczór, dzieci.
W tym roku mamy dwie zmiany w kadrze nauczycielskiej.
Miło nam ponownie powitać paniš profesor Grubbly-Plank.
Poprowadzi zajęcia z opieki nad stworzeniami magicznymi,
gdyż profesor Hagrid przebywa na urlopie.
Witamy także nowš nauczycielkę obrony przed czarnš magiš,
paniš profesor Dolores Umbridge.
Jestem pewien, że wraz ze mnš życzycie pani profesor powodzenia.
Jak zwykle, nasz wony, pan Filch, prosił mnie o przypomnienie wam...
Była na moim przesłuchaniu. Pracuje dla Knota.
Dziękuję, panie dyrektorze, za te miłe słowa powitania.
Jak to cudownie widzieć wasze rozpromienione,
wesołe twarzyczki, miejšce się do mnie.
Jestem pewna, że wszyscy zostaniemy dobrymi przyjaciółmi.
- Z pewnociš. - Z pewnociš.
Ministerstwo Magii zawsze uważało,
edukację młodych czarodziejów za niezmiernie ważnš.
Mimo że każdy dyrektor
wnosił co nowego do tej historycznej szkoły,
postęp dla samego postępu nie będzie pochwalany.
Zachowajmy to, co musi zostać zachowane,
doskonalmy to, co można doskonalić,
i ukróćmy praktyki, które powinny zostać zakazane.
Dziękuję, pani profesor Umbridge. To było niezmiernie pouczajšce.
- Pouczajšce? Co to za ględzenie? - Co to oznacza?
Magia jest zakazana na korytarzach...
To oznacza, że ministerstwo wtršca się w sprawy Hogwartu.
INTRYGANT?
Dean, Seamus.
- Jak wakacje? - W porzšdku.
Lepsze niż Seamusa.
Moja mama nie chciała pucić mnie do szkoły.
- Dlaczego? - Niech pomylę. Przez ciebie.
Prorok Codzienny sporo napisał o tobie i Dumbledorze.
I twoja mama w to wierzy?
Nikt nie widział mierci Cedrika.
A Prorok wszystko ci wyjanił, jak twojej głupiej matce.
- Nie mów tak o mojej matce. - Nikt nie będzie nazywał mnie kłamcš.
- O co tu chodzi? - Chodzi o to, że on zwariował.
Wierzysz w te jego bzdury o Sam-Wiesz-Kim?
Tak. Wierzę.
Kto jeszcze ma co do Harry'ego?
- Wszystko w porzšdku? - Tak.
Seamus mocno przegišł, stary.
- Ale przejdzie mu, zobaczysz. - Mówiłem, że wszystko w porzšdku.
Dobra. Zostawię cię z własnymi mylami.
Harry.
Dajcie go tu. Tutaj.
Dawaj, Seamus. Teraz, uderz.
Dzień dobry, dzieci.
Standardowe umiejętnoci magiczne.
S-U-M.
Powszechnie znane jako SUMy.
Uczcie się pilnie, a będziecie nagrodzeni.
W innym wypadku konsekwencje mogš być poważne.
Wasze nauczanie tego przedmiotu było niepokojšco fragmentaryczne.
Miło będzie wam usłyszeć, że od tej pory
trzymamy się starannie ułożonego, zatwierdzonego przez ministerstwo
kursu magii obronnej. Tak?
Nie ma tu nic o używaniu zaklęć obronnych.
Używanie zaklęć?
Na moich lekcjach nie będzie potrzeby używania zaklęć.
Nie będziemy używali czarów?
Będziecie poznawali zaklęcia obronne w bezpieczny, nie ryzykowny sposób.
Co nam to da? W razie ataku nie będziemy bezpieczni.
Uczniowie na moich lekcjach podnoszš rękę, nim zacznš mówić.
Ministerstwo jest zdania,
że wiedza teoretyczna wystarczy
do zdania egzaminów,
a przecież w szkole włanie o to chodzi.
Jak teoria przygotuje nas do tego, co na nas czyha?
Nic na was nie czyha, mój drogi.
Kto niby miałby atakować takie dzieci jak wy?
Nie wiem. Może Lord Voldemort.
Pozwólcie, że wszystko wam wyjanię.
Powiedziano wam,
że pewien czarnoksiężnik znalazł się na wolnoci.
- To jest kłamstwo. - Nie. Widziałem go i walczyłem z nim.
Kara, panie Potter.
Cedrik Diggory padł trupem z własnej woli?
mierć Cedrika była tragicznym wypadkiem.
To było morderstwo. Voldemort go zabił.
Wystarczy!
Wystarczy.
Zobaczymy się póniej, panie Potter. W moim gabinecie.
Proszę.
Dobry wieczór, panie Potter.
Siadaj.
Napisze mi pan dzisiaj kilka linijek.
Nie, nie swoim piórem.
Dostanie pan do tego celu moje specjalne pióro.
A teraz...
Chcę, aby pan napisał: "Nie będę opowiadać kłamstw".
Ile razy?
Powiedzmy, do czasu aż dotrze to do pana wiadomoci.
Nie dała mi pani atramentu.
Nie będzie potrzebny.
Nie będę opowiadać kłamstw
Tak?
- Nieważne. - Zgadza się.
Bo w głębi duszy wiesz,
że zasługujesz na karę.
Prawda, panie Potter?
Kontynuuj.
- Bombonierki Lesera. - Chorujecie po zjedzeniu.
Dobry sposób na klasówkę.
Można zaoszczędzić sporo czasu spędzanego na nudnych lekcjach.
Może jeszcze jedna?
- Nie proszę, żeby pisała to za mnie. - Daj spokój.
Byłem zajęty naukš do tych głupich SUMów.
Napiszę ci wstęp. Nic więcej.
Hermiono, jeste naprawdę najwspanialszš osobš, jakš znam.
- A jak jeszcze kiedy będę niemiły... - To będę wiedziała, że jest po staremu.
Co ci się stało w rękę?
Nic.
W tę drugš rękę.
- Powiedz Dumbledore'owi. - Nie.
Dumbledore ma teraz dużo spraw na głowie.
A Umbridge poczułaby, że osišgnęła cel.
Psiakoć, Harry, ta kobieta się nad tobš pastwi.
- Gdyby rodzice o tym wiedzieli... - Przecież nie mam takowych, pamiętasz?
Harry, musisz to zgłosić.
- To idealnie proste. Jeste... - Nie, wcale nie.
Hermiono, cokolwiek to jest, nie jest to proste.
Nie rozumiecie.
To pomóż nam zrozumieć.
Drogi Łapo,
mam nadzieję, że masz się dobrze.
Tutaj zaczyna się ochładzać. Zima zbliża się wielkimi krokami.
Mimo że znów jestem w Hogwarcie, czuję się jeszcze bardziej samotny.
Wiem, że ty, lepiej niż inni, zrozumiesz mnie.
Witaj, Harry Potterze.
- Twoje stopy. Nie jest ci zimno? - Trochę.
Niestety wszystkie moje buty w tajemniczy sposób zniknęły.
Podejrzewam, że stojš za tym nargle.
- Co to za stworzenia? - To Testrale.
Sš dosyć łagodne, ale ludzie ich unikajš, bo sš nieco...
Inne.
Dlaczego tylko my je widzimy?
Widzš je tylko ci, którzy widzieli mierć.
Była więc wiadkiem czyjej mierci?
Swojej mamy.
Była niezwykłš wiedmš, ale lubiła eksperymentować.
Pewnego dnia jej zaklęcie nie poszło tak jak trzeba.
- Miałam wtedy 9 lat. - Przykro mi.
Tak, to było straszne.
Czasem jestem tym przygnębiona. Ale mam tatę.
Tak przy okazji, oboje ci wierzymy.
Że Ten-Którego-Imienia Nie-Wolno-Wymawiać wrócił,
i że ministerstwo i Prorok spiskujš przeciwko tobie.
Dzięki. Wyglšda na to, że tylko wy mi wierzycie.
Nie sšdzę, że tak jest.
Ale podejrzewam, że o to włanie mu chodzi.
Co masz na myli?
Gdybym to ja była Sam-Wiesz-Kim,
chciałabym, aby czuł się odizolowany od innych,
bo kiedy jeste sam,
nie jeste dużym zagrożeniem.
- Czy ty zamierzasz kiedy skończyć? - Co? Jestem głodny.
Harry.
Mogę się przysišć?
Przepraszam, pani profesor, ale co pani właciwie insynuuje?
Proszę jedynie, by w przypadku moich uczniów
stosowała się pani do okrelonych praktyk dyscyplinarnych.
Może to głupie, ale brzmi to,
jakby podważała pani mój autorytet w mojej własnej klasie...
Minerwo.
Nic takiego, Dolores, tylko te redniowieczne metody.
Przykro mi, moja droga.
Kwestionowanie moich metod to kwestionowanie metod ministerstwa,
a co za tym idzie, metod samego ministra.
Jestem kobietš tolerancyjnš,
ale najbardziej na wiecie nie znoszę nielojalnoci.
Nielojalnoć.
Sprawy w Hogwarcie majš się znacznie gorzej, niż przypuszczałam.
Korneliusz będzie musiał powzišć natychmiastowe kroki.
DOLORES JANE UMBRIDGE ZOSTAŁA MIANOWANA
WIELKIM INKWIZYTOREM HOGWARTU
MINISTERSTWO CHCE REFORMY NOWA ERA W HOGWARCIE
Co się dzieje z Dumbledorem?
Zrewolucjonizowała już
nauczanie obrony przed czarnš magiš...
RODZICE POPIERAJĽ MINISTERSTWO
...a teraz Dolores Umbridge, jako Wielki Inkwizytor, będzie mogła...
MINISTER KNOT STAWIA NA EDUKACJĘ
...zajšć się pogarszajšcym się poziomem szkoły w Hogwarcie.
Jedno pytanko, kochaniutka.
Od kiedy dokładnie zajmuje pani to stanowisko?
Pan pierwszy zgłosił się na stanowisko nauczyciela obrony przed czarnš magiš?
Tak.
I nie udało się panu objšć stanowiska?
Jak widać.
NIE WOLNO SŁUCHAĆ MUZYKI podczas nauki
WYROBY WEASLEYÓW ZOSTAJĽ ZAKAZANE
ODPOWIEDNI STRÓJ I ZACHOWANIE STALE OBOWIĽZUJĽ
Przepowie mi co pani, proszę?
Słucham?
Ruszajcie ustami.
Jedno malusie proroctwo?
Szkoda.
Nie, proszę zaczekać. Chyba jednak co widzę.
Tak, widzę. Co ciemnego.
Jest pani w miertelnym niebezpieczeństwie.
Cudownie.
Cho. O co chodzi?
Profesor Trelawney.
Przez 16 lat żyłam tu i nauczałam.
Hogwart to mój dom.
Nie może pani tego zrobić.
Włanie że mogę.
Chce pani co powiedzieć?
Chcę powiedzieć wiele rzeczy.
Już, już...
Profesor McGonagall, zaprowadzi pani Sybil z powrotem.
Sybil, kochana. Tędy.
Dziękuję.
Dumbledore, czy mam przypomnieć, że na mocy
Dekretu Edukacyjnego Numer 23, uchwalonego przez ministra...
Ma pani prawo zwalniać moich nauczycieli.
Jednakże nie ma pani prawa zakazać im wstępu do szkoły.
Takie prawo ma tylko dyrektor.
Na razie.
Nie macie nic do nauki?
Profesorze.
Profesorze?
Profesorze Dumbledore. Profesorze!
Profesorze Dumbledore.
Wstrętny, złoliwy, stary gargulec.
Nie uczymy się, jak się bronić. Nie uczymy się, jak zdać nasze SUMy.
Ona przejmuje kontrolę nad szkołš.
rodki bezpieczeństwa były, sš i będš najważniejsze dla ministerstwa.
Co więcej, mamy przekonujšcy dowód,
że wszystkie te zniknięcia to sprawka
notorycznego zbrodniarza, Syriusza Blacka.
Harry.
Syriusz.
- Co ty tu robisz? - Odpowiadam na twój list.
Mówiłe, że przejmujesz się Umbridge. Co ona robi?
Szkoli was w zabijaniu mieszańców?
- W ogóle nie pozwala nam używać magii. - Nic dziwnego.
Dostalimy wiadomoć, że Knot nie chce was szkolić w walce.
W walce?
Co on myli, że tworzymy tu jakš czarujšcš armię?
Dokładnie tak myli.
Że Dumbledore tworzy własne zastępy, by stanšć do walki z ministerstwem.
Z minuty na minutę popada w coraz większš paranoję.
Innym nie spodobałoby się, że ci to mówię, Harry,
ale z Zakonem nie jest najlepiej.
Knot nie chce niczego wyjawić,
a poprzednio także wszystko zaczęło się od zniknięć.
Voldemort jest w drodze.
To co możemy zrobić?
Kto idzie.
Przykro mi, nie mogę nic zaradzić.
Wyglšda na to, że przynajmniej na razie jestecie sami.
On naprawdę gdzie tam jest, tak?
Musimy być zdolni do obrony.
Skoro Umbridge nie chce nas uczyć, trzeba znaleć kogo innego.
Harry.
To szaleństwo. Kto chciałby, żebym go uczył?
Przecież jestem wirem.
Spójrz na to z innej strony, nie jeste gorszy od tej ropuchy.
- Dzięki, Ron. - Zawsze do usług, stary.
To kto ma się z nami spotkać?
Tylko parę osób.
Urocze miejsce.
Pomylałam, że tu będzie bezpieczniej.
Matey, wracaj tu.
Czeć.
Wszyscy wiecie, dlaczego tu jestemy.
Potrzebny nam nauczyciel.
Właciwy nauczyciel.
Taki, który ma dowiadczenie w obronie przed czarnš magiš.
- Czemu? - Czemu?
Bo Sam-Wiesz-Kto wrócił, ty mule.
- To on tak twierdzi. - Dumbledore też.
Dumbledore tak twierdzi, bo mu wierzy.
Jaki jest na to dowód?
Gdyby Potter powiedział więcej o zabójstwie Diggory'ego...
Nie będę mówił o Cedriku. Jak po to przyszlicie, to możecie już ić.
Hermiono, przyszli tutaj, żeby popatrzeć na dziwadło.
Czy to prawda, że potrafisz rzucić Zaklęcie Patronusa?
Tak.
Sama widziałam.
Rety, nie wiedziałem, że to potrafisz.
Zabił też bazyliszka, mieczem, w gabinecie Dumbledore'a.
To prawda.
Na trzecim roku załatwił stu dementorów na raz.
A w ubiegłym roku naprawdę walczył z Sami-Wiecie-Kim.
Chwila.
Słuchajcie, to wszystko teraz brzmi naprawdę pięknie,
ale prawda jest taka, że miałem dużo szczęcia.
Często nawet nie wiedziałem, co robię. Prawie zawsze miałem pomoc.
- On jest po prostu skromny. - Nie, Hermiono, nie jestem.
Stawianie temu czoła w życiu to nie to samo co zajęcia w szkole.
Jeli w szkole popełni się błšd, można go naprawić następnego dnia.
W życiu tak nie jest.
Kiedy niewiele brakuje, by kto was zamordował,
lub gdy na waszych oczach umiera wasz przyjaciel.
Nie wiecie, jak to jest.
Masz rację, Harry, nie wiemy.
Dlatego potrzebujemy twojej pomocy.
Jeli mamy mieć jakš szansę pokonania...
Voldemorta...
On naprawdę wrócił.
GWARDIA DUMBLEDORE'A
Musimy znaleć miejsce do ćwiczeń,
o którym Umbridge się nie dowie.
- Wrzeszczšca Chata. - Jest za mała.
- Zakazany Las? - Raczej niewykonalne.
Harry, co będzie, jak Umbridge się dowie?
Kogo to obchodzi.
To znaczy, to łamanie zasad jest takie ekscytujšce, prawda?
Kim jeste i co zrobiłe z Hermionš?
Przynajmniej jedna sprawa została dzi wyjaniona.
Czyli co?
Cho nie mogła oderwać od ciebie wzroku.
W cišgu następnych dni musimy wymylić
kilka miejsc, w których moglibymy ćwiczyć.
Musimy mieć pewnoć, że w żadnym wypadku nas nie znajdzie.
Zrobi się, Harry.
Wszelkie organizacje uczniowskie zostajš niniejszym rozwišzane.
Uczniowie niestosujšcy się do zarzšdzenia zostanš wydaleni.
Patrz gdzie idziesz, Longbottom.
Udało ci się, Neville. Znalazłe Pokój Życzeń.
Co?
Znany też jako Pokój Pojawiam się i Znikam.
Pokój Życzeń pojawia się wtedy, gdy kto naprawdę go potrzebuje.
Zawsze wyposażony w to, co trzeba potrzebujšcemu.
Więc gdyby kto bardzo potrzebował ubikacji...
Urocze, Ronaldzie. Ale, tak, o to włanie chodzi.
wietnie. To tak jakby szkoła chciała, żebymy się bronili.
Expelliarmus.
Jestem beznadziejny.
Po prostu za bardzo machasz różdżkš. Spróbuj tak. Expelliarmus.
Przepiszecie zatwierdzony tekst cztery razy,
żeby wam się dobrze utrwaliło.
- Nie musicie przy tym rozmawiać. - A tym bardziej myleć.
- Expelliarmus. - Odłożyć różdżki.
Zaklęcie ogłuszajšce jest najbardziej przydatne.
To jak chleb powszedni czarodzieja.
No dalej, Nigel. Daj z siebie wszystko.
Drętwota!
Dobrze. Całkiem niele, Nigel. Dobra robota.
Nie martw się. Będę delikatny.
Dziękuję, Ronaldzie.
- Dalej, Ron. - Dawaj, Ron.
- Dasz radę. - Do dzieła, Ron.
- Zakład o sykla. - Dobra.
Drętwota.
- Dziękuję. - Zamknij się.
Pozwoliłem jej na to. Chciałem tylko być uprzejmy.
To było całkowicie zamierzone.
WSZYSCY UCZNIOWIE ZOSTANĽ PRZESŁUCHANI
W ZWIĽZKU z podejrzanš ZAKAZANĽ działalnociš
No wchod. Może filiżankę herbaty?
Skoncentruj się na tym punkcie. Spróbuj jeszcze raz.
Expelliarmus.
Bardzo dobrze. Zachowaj koncentrację.
wietnie.
Trochę wyżej.
W porzšdku. Nic mi nie jest.
- Drętwota. - Drętwota.
Chętni do wstšpienia do Brygady Inkwizycyjnej
mogš zgłaszać się w gabinecie Wielkiego Inkwizytora.
Diminuendo.
Ciężka praca też jest ważna, ale najważniejsze jest co innego,
wiara w siebie.
- Expelliarmus. - Levicorpus. Udało się.
Pomylcie w ten sposób,
wszyscy wielcy czarodzieje zaczynali kiedy
jako uczniowie, dokładnie tak jak my.
Jeli im się udało, czemu ma nie udać się nam?
- Drętwota. - Expelliarmus.
Expelliarmus.
Reducto.
- Expelliarmus. - Expelliarmus.
Expelliarmus.
Fantastycznie, Neville. Dobra robota, stary.
To wszystko na dzisiaj.
Następne spotkanie będzie dopiero po więtach.
Ćwiczcie więc sami, jak potraficie najlepiej.
Wszyscy jestecie wietni. Naprawdę dobrze wam idzie.
Dobra robota, stary.
Dzięki.
Do zobaczenia po więtach.
Spotkamy się w Salonie.
- Wielkie dzięki, Harry. - Nie ma za co.
- Dziękuję bardzo. - Nic takiego. Wesołych wišt.
- Dziękuję, Harry. - Dziękuję. Wesołych wišt.
- Wesołych wišt. - Miłych wišt.
- Wesołych wišt, Luno. - Tak sobie mylelimy, Harry.
Moglibymy podsunšć Umbridge kilka Wymiotków Pomarańczowych.
Albo Karmelków Goršczkowych. Powodujš ogromne ropne...
Brzmi wietnie. Czy mogę was przeprosić?
Wszystko w porzšdku? Podobno miała przejcia z Umbridge.
Tak. Wszystko dobrze.
Warto się powięcać.
Tylko uczšc się tego wszystkiego
zastanawiam się, czy gdyby on to znał...
Cedrik znał te wszystkie zaklęcia.
Był naprawdę dobry.
Tyle że Voldemort był lepszy.
Jeste bardzo dobrym nauczycielem.
Nigdy wczeniej nie udawało mi się ogłuszać.
Jemioła.
Pewnie pełno w niej nargli.
Co to nargle?
Nie mam pojęcia.
No i jak było?
Mokro.
To znaczy, ona jakby płakała.
Taki byłe kiepski?
Jestem pewna, że Harry całuje powyżej przeciętnej.
Cho płacze teraz bardzo często.
Małe obcałowanko powinno jš rozweselić.
Czy wy nie rozumiecie, jak ona się czuje?
Na pewno jest jej przykro z powodu Cedrika.
Ma mętlik w głowie i czuje się winna, że pocałowała Harry'ego.
Obawia się, że Umbridge wyrzuci jej mamę z ministerstwa.
I boi się, że obleje SUMy, bo tak się wszystkim zamartwia.
Jeden człowiek nie może aż tyle czuć. To grozi wybuchem.
Mówisz tak, bo sam miecisz tyle emocji co łyżeczka do herbaty...
Harry.
Voldemort może czego chcieć.
Czego, czego nie udało mu się poprzednio zdobyć.
Harry.
W tym nie, stałe obok ofiary
czy patrzyłe na to z góry?
Ani jedno, ani drugie. Ja raczej...
Czy powie mi pan, co się dzieje?
Everardzie, Artur ma dzi służbę.
Dopilnuj, by znaleli go właciwi ludzie.
- Proszę pana. - Fineas.
Przejd do swego portretu na Grimmauld Place.
Powiedz im, że Artur Weasley jest poważnie ranny
i że jego dzieci zostanš niebawem przysłane wistoklikiem.
Dopadli go, Albusie. Niewiele brakowało, ale chyba przeżyje.
Co więcej, Czarnemu Panu nie udało się tego zdobyć.
Całe szczęcie. Teraz musimy...
Patrz na mnie!
Co się ze mnš dzieje?
Wzywał mnie pan, dyrektorze?
Severusie. Nie możemy czekać. Rano może być za póno.
Będziemy narażeni na niebezpieczeństwo.
Zdaje się, że istnieje zwišzek
pomiędzy umysłem Czarnego Pana a twoim.
Kwestia, czy on jest tego wiadom jest jak na razie niejasna.
Módl się, by nie zdał sobie z tego sprawy.
To znaczy, że jeli będzie tego wiadomy,
- uda mu się czytać w moich mylach? - Czytać, kontrolować,
pomieszać zmysły.
W przeszłoci Czarny Pan często zabawiał się,
opanowujšc umysły swoich ofiar,
tworzšc wizje doprowadzajšce ich do szaleństwa.
Dopiero po wydobyciu z nich ostatniego grama agonii,
gdy dosłownie błagali o mierć,
w końcu ich zabijał.
Właciwe wykorzystanie siły oklumencji
pomoże ci ochronić się przed wtargnięciem czy wpływem.
Podczas tych zajęć będę próbował dostać się do twojego umysłu.
Ty będziesz próbował się opierać.
Przygotuj się.
Legilimens.
Skoncentruj się, Potter. Skup się.
Wesołych wišt.
Proszę bardzo.
Tatu wrócił.
Siadajcie, wszyscy siadajcie. Tak. A teraz prezenty.
- Wielkie pudło dla Rona. - Wielkie pudło dla ciebie. I...
Freda i George'a. Otwierajcie.
- Chcę widzieć wasze miny. - Tak.
- Przymierz to. - Dzięki, mamo. Idealne.
- Tego włanie chciał. - Tak. Dokładnie. Dzięki, mamo.
No, dalej, podawajcie tędy.
Harry, Harry.
Jeste w końcu.
- Wesołych wišt. - Dziękuję.
- Miło, że jeste z nami. - Dziękuję.
A teraz tatu. Podajcie to tatusiowi.
- Dziękuję. - Wszyscy już majš?
Fred? George?
- Hermiono. - wišteczny toast.
Za pana Harry'ego Pottera,
bez którego nie byłoby mnie tutaj.
- Harry. - Harry.
Harry.
Ale to pyszne. Poproszę o dolewkę.
Tatusiu, pamiętaj, co było w ostatnie więta.
Nie rozumiem, czemu nie chcesz go nosić, Ronaldzie.
Bo wyglšdam w nim jak idiota.
Czyli tak jak zwykle, Ron.
Nie wiem, czemu...
Wstrętny smarkacz, bezczelnie tu stoi.
Harry Potter, chłopiec, który powstrzymał Czarnego Pana.
Przyjaciel szlamów i tym podobnych zdrajców.
- Gdyby moja biedna pani wiedziała... - Stworek!
Dosyć tego narzekania. Zmykaj stšd!
Oczywicie, panie.
Stworek zawsze służy szlachetnemu rodowi Blacków.
Przepraszam za niego.
Nigdy nie był miły, nawet w dzieciństwie.
Przynajmniej nie dla mnie.
Tutaj się wychowałe?
To dom moich rodziców.
Zaoferowałem go Dumbledore'owi jako kwaterę głównš dla Zakonu.
Jedyna pożyteczna rzecz, jakš byłem w stanie zrobić.
Drzewo genealogiczne rodziny Blacków.
Mój obłškany kuzyn.
Wszystkich ich nienawidziłem.
Moi rodzice i ich mania czystej krwi.
Moja matka zrobiła to, kiedy uciekłem.
Urocza kobieta.
Miałem 16 lat.
Dokšd poszedłe?
Do twojego taty.
Zawsze byłem mile widziany u Potterów.
Masz w sobie wiele z niego, Harry.
Jestecie bardzo podobni.
Nie jestem taki pewny.
Syriuszu, gdy byłem...
Gdy widziałem atak na pana Weasleya, ja nie tylko patrzyłem.
Byłem tym wężem.
A potem w gabinecie Dumbledore'a
była taka chwila, że chciałem...
Ten zwišzek między mnš a Voldemortem...
Może to dlatego, że ja sam staję się taki jak on?
Przez cały czas czuję takš złoć.
A co jeli, po wszystkim co przeszedłem,
zaszło we mnie co złego? Może ja staję się zły?
Posłuchaj mnie bardzo uważnie, Harry.
Nie jeste złym człowiekiem.
Jeste bardzo dobrym człowiekiem, któremu przydarzyły się złe rzeczy.
Rozumiesz?
Poza tym wiat nie jest podzielony na ludzi dobrych i mierciożerców.
Wszyscy mamy w sobie i dobro, i zło.
Liczy się tylko to, co wybierzemy.
I tacy naprawdę jestemy.
Harry, czas na nas.
Jak tylko to się skończy, będziemy normalnš rodzinš.
Zobaczysz.
Chod tu.
SYRIUSZ
Naprawdę?
Harry. Harry.
Hagrid wrócił.
Przepraszam.
Powtórzę to po raz ostatni.
Rozkazuję ci, by mi powiedział, gdzie byłe.
Przecież już mówiłem. To był wypoczynek zdrowotny.
- Zdrowotny? - Tak. Zaczerpnšłem wieżego powietrza.
No tak. Wonemu tutaj musi być trudno o wieże powietrze.
Lepiej nie przyzwyczajaj się do powrotu.
Właciwie to nie musisz nawet się rozpakowywać.
To cile tajne, dobra?
Dumbledore wysłał mnie na pertraktacje z olbrzymami.
Z olbrzymami?
Znalazłe ich?
Cóż, nietrudno ich znaleć, szczerze mówišc. Sš bardzo duzi.
Próbowałem ich namówić do przyłšczenia się.
Ale nie tylko ja chciałem ich pozyskać.
- mierciożercy? - Tak.
Próbowali ich przekonać do przyłšczenia się do Sami-Wiecie-Kogo.
- Przekonali ich? - Przekazałem im wiadomoć.
Niektórzy pewnie pamiętajš, że Dumbledore był przyjanie nastawiony.
Oni ci to zrobili?
Nie, niezupełnie.
No dobra, masz, ty tępy psie.
Wszystko się zmienia.
Zupełnie jak poprzednio.
Idzie burza, Harry.
Lepiej się na niš przygotujmy.
Podano do wiadomoci, że 10 pilnie strzeżonych więniów
zbiegło wczoraj wczesnym wieczorem.
Oczywicie o niebezpieczeństwie powiadomiono mugolskiego premiera.
Mamy poważne powody, by podejrzewać,
że ta ucieczka została zorganizowana
przez człowieka, który sam kiedy zbiegł z Azkabanu,
notorycznego zbrodniarza, Syriusza Blacka,
kuzyna zbiegłej Bellatriks Lestrange.
MASOWA UCIECZKA Z AZKABANU
Dumbledore ostrzegł Knota, że to może się stać.
Zginiemy przez niego, bo nie chce spojrzeć prawdzie w oczy.
Harry.
Chciałem cię przeprosić.
Nawet moja mama mówi, że to co piszš w Proroku to nieprawda.
Chcę tylko powiedzieć, że teraz naprawdę ci wierzę.
Neville?
Czternacie lat temu
mierciożerca o nazwisku Bellatriks Lestrange
rzuciła zaklęcie Cruciatusa na moich rodziców.
Torturowała ich, próbujšc zdobyć informacje,
ale nic jej nie wyjawili.
Jestem dumny, że jestem ich synem.
Ale nie jestem pewien, czy chcę, żeby inni też się o tym dowiedzieli.
Oni też będš dumni, Neville. Obiecuję ci to.
To musi być silne wspomnienie, najszczęliwsze, jakie pamiętacie.
Niech was przepełni. Próbuj dalej, Seamusie.
George, twoja kolej.
Expecto Patronum.
Pełny Patronus jest najtrudniejszy do utworzenia,
ale jego form porednich też można użyć w walce z przeciwnikiem.
To było wietne.
Fantastycznie, Ginny.
Pamiętajcie tylko, wasz Patronus będzie was chronił, gdy jestecie skupieni.
Skup się, Luno.
Przypomnij sobie co szczęliwego.
Expecto Patronum.
- Próbuję. - Wiem. Dobrze.
To naprawdę zaawansowany poziom. Idzie wam bardzo dobrze.
Expecto Patronum.
Ja to szybko załatwię.
Bombarda Maxima.
Wyprowadzić ich.
Obserwowałam ich tygodniami.
Oto oni, "Gwardia Dumbledore'a",
dowód na to, o czym mówiłam ci od samego poczštku, Korneliuszu.
Te wszystkie twoje obawy o Sam-Wiesz-Kogo
nigdy nie były wiarygodne.
Przejrzelimy twoje kłamstwa,
zasłonę dymnš służšcš do przejęcia kontroli nad ministerstwem.
Oczywicie.
Nie, profesorze. On o niczym nie wiedział. To ja.
Bardzo szlachetnie z twojej strony, ale jak już zauważono,
na pergaminie napisane jest: "Gwardia Dumbledore'a" a nie "Pottera".
Zleciłem Harry'emu utworzenie tej organizacji.
Ja i tylko ja jestem odpowiedzialny za ich poczynania.
Wysłać sowę do Proroka Codziennego.
Jeli się pospieszymy, zamieszczš to jeszcze dzi.
Dawlish, Shacklebolt, zawiecie Dumbledore'a
do Azkabanu,
by tam oczekiwał na proces w sprawie spiskowania i podburzania.
Mylę, że z tym może być problem.
Chyba karmicie się złudnymi nadziejami, że...
Jak to się mówi?
...spokojnie się poddam.
Cóż, powiem wam jedno.
Nie mam zamiaru ić do Azkabanu.
Doć tego.
Brać go.
Może go pan nie lubić, panie ministrze,
ale nie zaprzeczy pan,
że Dumbledore ma klasę.
DOLORES JANE UMBRIDGE ZASTĽPIŁA ALBUSA DUMBLEDORE'A
JAKO DYREKTOR SZKOŁY MAGII I CZARODZIEJSTWA
Chłopcy i dziewczęta muszš zachować 20-centymetrowš odległoć od siebie.
Chętni do wstšpienia do Brygady Inkwizycyjnej...
Uczniowie zostanš przesłuchani w zwišzku z podejrzanš działalnociš.
Uczniowie niestosujšcy się do zarzšdzenia zostanš wydaleni.
Harry.
Zrobiłe wszystko, co mogłe. Nikt nie wygra z tš staruchš.
Nawet Dumbledore nie spodziewał się tego.
Harry, jeli kto tu jest winny, to my.
Włanie, to my cię namówilimy.
Ale ja się zgodziłem.
Tak bardzo chciałem pomóc, a tylko pogorszyłem sprawę.
W każdym razie, to już bez znaczenia.
Nie będę już tego robił. Bo tylko za bardzo się przejmujecie.
A im bardziej wam zależy, tym więcej macie do stracenia.
- Może jednak lepiej... - Co robić?
Działać w pojedynkę.
Hagrid.
Wiecie może, dokšd on nas zabiera?
Hagridzie, czemu nam nie powiesz?
Jeszcze nie widziałem tak wciekłych centaurów.
A one zazwyczaj sš niebezpieczne.
Jak ministerstwo ograniczy ich terytorium,
to gotowe będš zorganizować powstanie.
Hagridzie, o co chodzi?
Przepraszam, że jestem tak tajemniczy.
Nie zawracałbym wam tym głowy, ale skoro nie ma Dumbledore'a,
pewnie niebawem zostanę zwolniony.
A nie mógłbym odejć, nie mówišc o nim nikomu.
Graupku.
Tutaj, ty wielki błanie.
Graupku.
Przyprowadziłem ci kolegów.
Nie mógłbym go zostawić, bo...
Bo to mój brat.
Rety.
To znaczy, brat przyrodni.
Jest zupełnie nieszkodliwy. Tylko taki doć żywotny.
- Graupku, to nieładnie. - Hagridzie, zrób co.
Rozmawialimy o tym. Miałe nie łapać, tak?
To twoja nowa koleżanka, Hermiona.
Graupku.
Graup.
Postaw mnie na ziemi.
Już.
W porzšdku?
Tak.
Potrzeba mu tylko twardej ręki.
Chyba masz adoratora.
Trzymaj się od niej z daleka. Rozumiesz?
Nie będziecie musieli go karmić.
Ale musi mieć towarzystwo, kiedy mnie nie będzie.
Zajmiecie się nim, prawda?
Nie ma już nikogo poza mnš.
Pozwalasz sobie na sentymenty?
- To osobiste. - Nie dla mnie.
I nie dla Czarnego Pana, jeli nie poczynisz postępów.
Majšc dostęp do wspomnień, może ich użyć przeciwko tobie.
Nie wytrzymasz dwóch sekund, jeli wtargnie do twojego umysłu.
Jeste taki sam jak twój ojciec.
Leniwy, arogancki.
- Nie mów le o moim ojcu. - Słaby.
- Nie jestem słaby. - To udowodnij to.
Kontroluj swoje emocje.
Panuj nad swoim umysłem.
Legilimens.
Harry.
Syriusz.
Rzygać się chce.
Przestań.
Czy to nazywasz kontrolš?
Ćwiczymy to od wielu godzin. Potrzebuję chwili przerwy.
Czarny Pan nie robi przerw.
Ty i Black, jestecie jednakowi.
Sentymentalne dzieciaki jęczšce, jakie to ich życie jest niesprawiedliwe.
Może umknęło to twojej uwadze, ale życie nie jest sprawiedliwe.
Twój więty ojciec to wiedział. Często nawet sam o to dbał.
- On był wspaniałym człowiekiem. - Twój ojciec był winiš.
- Legilimens. - Protego.
Chodcie, Lunatyk, Łapa.
Snape. Expelliarmus.
Dobra robota, James.
- Tata. - Impedimenta.
Smarkerus. Smarkerus.
Kto chce zobaczyć Smarkerusa bez spodni?
Smarkerus. Smarkerus.
Dosyć.
To już koniec twoich zajęć.
Ja...
Wyno się.
- Jak ci na imię? - Michael.
Twoja ręka się wygoi, Michaelu.
Tak. Wcale nie jest tak le, jak się wydaje.
Już zaczyna znikać.
Naszych też już prawie nie widać, a ból ustępuje po pewnym czasie.
Jak już kiedy mówiłam, panie Potter,
niegrzeczne dzieci muszš zostać ukarane.
Wiesz, George,
zawsze czułem, że nasza przyszłoć wykracza poza szkolnš ławę.
Fred, dokładnie to samo mylałem.
CISZA - TRWAJĽ S.U.M.y EGZAMINY S.U.M. - Rok 5
EGZAMIN: Teoria zaklęć
Pani profesor!
Proszę.
Czekam na znak.
Muszę mieć to proroctwo.
Będziesz musiał mnie zabić.
Zabiję. Ale najpierw mi je przyniesiesz.
Crucio.
Syriusz.
Harry, jeste pewny?
Widziałem to. Tak samo jak z panem Weasley.
To te same drzwi z mojego snu.
Gdzie je wczeniej widziałem.
Syriusz mówił, że Voldemort czego chce.
Nie zdobył tego poprzednio. To jest w Departamencie Tajemnic.
Harry, proszę, posłuchaj.
Może Voldemort chciał, by to zobaczył?
Może robi krzywdę Syriuszowi, bo próbuje dotrzeć do ciebie?
To co? Mam pozwolić mu umrzeć?
Hermiono, z całej rodziny tylko on mi został.
Co robimy?
Musimy użyć sieci Fiuu.
Umbridge pilnuje wszystkich kominów.
Nie wszystkich.
Alohomora.
Powiadomcie Zakon, jeli się uda.
- Pogięło cię? Idziemy z tobš. - To zbyt niebezpieczne.
Kiedy ty to w końcu pojmiesz? Siedzimy w tym razem.
Tak, siedzicie.
Złapałem go, jak próbował pomóc małej Weasleyównie.
Wybieralicie się do Dumbledore'a?
- Nie. - Kłamca.
- Wzywała mnie pani, pani dyrektor? - Snape. Tak.
Czas już poznać odpowiedzi, czy chce ich udzielić czy nie.
Przyniósł pan veritaserum?
Zużyła pani cały jego zapas, przesłuchujšc uczniów.
Ostatnie krople poszły na pannę Chang.
Jeli nie chce go pani otruć,
a zapewniam, że zrozumiałbym takie rozwišzanie,
to nie jestem w stanie pomóc.
Dorwał Łapę.
Dorwał Łapę w miejscu, gdzie to ukryto.
Łapa? Co to Łapa? Gdzie co ukryto?
O czym on mówi, Snape?
Nie mam pojęcia.
wietnie.
Nie mam wyboru, Potter.
Jako że to kwestia bezpieczeństwa ministerstwa,
nie zostawiasz mi
żadnego wyboru.
Zaklęcie Cruciatus rozwišże ci język.
To niedozwolone.
Czego Korneliusz nie zobaczy, tego nie będzie mu żal.
Powiedz jej, Harry!
Co ma powiedzieć?
Jak jej nie powiesz, gdzie to jest...
Ja to zrobię.
Gdzie co jest?
Tajna broń Dumbledore'a.
Daleko jeszcze?
Już blisko.
Musiał to ukryć tak, żeby uczniowie tego nie znaleli.
Co ty wyprawiasz?
Improwizuję.
No?
Gdzie jest ta broń?
Nie ma żadnej broni, prawda?
Próbowalicie mnie nabrać.
Wiecie,
ja naprawdę nienawidzę dzieci.
Nie wtršcaj się, centaurze. To sprawa ministerstwa.
Rzućcie broń.
Ostrzegam was, zgodnie z prawem stworzenia o prawie równej inteligencji...
Protego.
Jak miesz.
Obrzydliwy mieszańcu.
Incarcerous.
Proszę. Niech pani przestanie, proszę.
Doć tego. Ma być porzšdek.
Ty obrzydliwy potworze.
Czy ty wiesz, kim ja jestem?
Zostaw go. To nie jego wina.
Nie, on nie rozumie.
Potter, zrób co. Powiedz im, że nie chciałam nic złego.
Przykro mi, pani profesor.
Ale nie wolno mi kłamać.
Co wy robicie?
Jestem Starszy Podsekretarz, Dolores Jane Umbridge.
Pućcie mnie!
Dziękujemy, Graup.
Hermiono. Hermiono, Syriusz.
- Jak się wydostalicie? - Wymiotki. Nie wyglšdało to dobrze.
Powiedziałem, że chcę co zjeć.
Kazali mi siedzieć cicho i sami wszystko zjedli.
To było sprytne, Ron.
- Zdarza mi się czasem. - To było super.
To jak dotrzemy do Londynu?
Słuchajcie, nie żebym nie doceniał wszystkiego co robicie,
ale mielicie przeze mnie już dosyć kłopotów.
Gwardia Dumbledore'a miała chyba czemu służyć.
A może to nic dla ciebie nie znaczyło?
Chyba nie powiniene robić tego w pojedynkę.
No to jak dotrzemy do Londynu?
Polecimy, oczywicie.
Departament Tajemnic.
To tutaj.
Dziewięćdziesišt dwa. Dziewięćdziesišt trzy.
Dziewięćdziesišt cztery.
Dziewięćdziesišt pięć.
- Powinien być tutaj. - Harry.
Tu jest twoje nazwisko.
Nadchodzi ten, który ma moc pokonania Czarnego Pana.
Czarny Pan naznaczy go jako równego sobie,
ale on będzie miał moc, jakiej Czarny Pan nie zna.
Bo żaden żyć nie może, gdy ten drugi przeżyje.
Harry.
Gdzie Syriusz?
Naprawdę powiniene nauczyć się odróżniać sny
od rzeczywistoci.
Widziałe tylko to, co Czarny Pan chciał, żeby zobaczył.
A teraz podaj mi proroctwo.
Jeli co nam zrobisz, zniszczę je.
Wie, jak się w to bawić.
Malutkie, słodziutkie dzidzi.
Potter.
Bellatriks Lestrange.
Neville Longbottom, tak? Co tam u rodziców?
Lepiej, bo zaraz zostanš pomszczeni.
A teraz niech wszyscy się uspokojš.
Dobrze?
Chcemy tylko tego proroctwa.
Czemu Voldemort chciał, bym po to przyszedł?
Ważysz się wymawiać jego imię?
Ty obrzydliwy mieszańcu!
W porzšdku. To ciekawski chłopak. Prawda?
Proroctwa mogš wzišć tylko osoby, których one dotyczš.
Masz zatem szczęcie.
Czy nie jeste ciekaw,
jaki był powód zwišzku między tobš a Czarnym Panem?
Dlaczego nie dał rady cię zabić,
gdy byłe jeszcze niemowlęciem?
Czy nie chcesz poznać tajemnicy swojej blizny?
Wszystkie odpowiedzi trzymasz teraz w ręce.
Musisz tylko
oddać to mnie.
Wtedy wszystko ci pokażę.
Czekałem na to 14 lat.
Wiem.
Mogę więc jeszcze trochę poczekać. Drętwota.
Levicorpus.
Petrificus Totalus.
Dobra robota, Neville.
Drętwota.
- Drętwota. - Drętwota.
Drętwota.
Reducto.
Biegnijcie do drzwi.
Departament Tajemnic. Udała im się ta nazwa, co?
Głosy.
Rozumiecie, co mówiš?
Nie słychać żadnych głosów, Harry.
Wynomy się stšd.
Ja też je słyszę.
Harry, tam nic nie ma.
Proszę, Harry.
Stańcie za mnš.
Czy wy naprawdę wierzylicie,
a może tylko bylicie tacy naiwni, by sšdzić,
że dzieci majš jakš szansę w walce z nami?
Ułatwię ci to, Potter.
Oddaj mi proroctwo,
bo inaczej zobaczysz, jak umierajš twoi przyjaciele.
Nie dawaj mu tego, Harry.
Nie zbliżaj się do mojego chrzeniaka.
Posłuchaj mnie. Zabierz pozostałych i uciekajcie.
Co? Nie, zostaję z tobš.
Poszło ci wymienicie.
Pozwól, że przejmę pałeczkę.
Black.
Expelliarmus!
Ładnie, Jamesie.
Avada Kedavra.
Nie. Nie.
Zabiłam Syriusza Blacka.
- Chcesz mnie dorwać? - Crucio.
Musisz tego naprawdę chcieć, Harry.
Ona go zabiła. Zasługuje na to.
Znasz zaklęcie, Harry.
Zrób to.
Taki słaby.
To niemšdre z twojej strony, że tu dzi przyszedłe, Tom.
Aurorzy sš już w drodze.
Nim tu dotrš, mnie już nie będzie, a ty...
będziesz martwy.
Przegrałe, staruszku.
Harry.
Taki słaby.
Taki bezradny.
Patrz na mnie.
Harry, nie chodzi o wasze podobieństwa.
Chodzi o różnice.
Harry?
To ty jeste słaby.
Nigdy nie poznasz, co to miłoć czy przyjań.
Szkoda mi ciebie.
Jeste niemšdry, Harry Potterze.
Stracisz wszystko.
On wrócił.
DUMBLEDORE, POTTER ZREHABILITOWANI
MINISTER USTĽPI?
UMBRIDGE ZAWIESZONA NA CZAS LEDZTWA
TEN-KTÓREGO-IMIENIA NIE-WOLNO-WYMAWIAĆ WRACA
DYREKTOR HOGWARTU PRZYWRÓCONY NA STANOWISKO
Wiem, jak się czujesz, Harry.
Nie wie pan.
To moja wina.
Nie, wina leży po mojej stronie.
Wiedziałem, że po pewnym czasie
Voldemort dostrzeże zwišzek między wami.
Mylałem, że gdy zdystansuję się od ciebie,
jak to robiłem od poczštku roku,
będzie go mniej kusiło, a przez to ty będziesz bezpieczniejszy.
Proroctwo brzmiało:
"Żaden żyć nie może, gdy ten drugi przeżyje".
To znaczy, że w końcu jeden z nas będzie musiał zabić drugiego.
Tak.
Czemu mi pan nie powiedział?
Z tego samego powodu, dla którego próbowałe ocalić Syriusza.
I dla którego twoi przyjaciele ocalili ciebie.
Po tych wszystkich latach, po tych wszystkich cierpieniach,
nie chciałem zadawać ci jeszcze więcej bólu.
Bardzo się o ciebie troszczyłem.
Czemu nie jeste na uczcie?
Straciłam cały swój dobytek. Podobno wszystko mi pochowali.
To straszne.
To tylko zabawa.
Ale skoro to już ostatni wieczór, muszę to wszystko poznajdywać.
Chcesz, żebym pomógł ci szukać?
Przykro mi z powodu twojego ojca chrzestnego.
Na pewno nie chcesz pomocy w szukaniu?
Poradzę sobie.
Moja mama zawsze mawiała,
że rzeczy, które gubimy, w końcu same się odnajdš.
Choć nie zawsze tam, gdzie bymy tego chcieli.
Chyba pójdę na pudding.
Mylałem o czym, co powiedział mi Dumbledore.
Co to takiego?
Że mimo iż stoi przed nami perspektywa walki,
to mamy co, czego nie ma Voldemort.
Tak?
Co, o co warto walczyć.
Harry Potter I ZAKON FENIKSA